Happy Single #6 Tell your heart to beat again

Stel je voor, je bent iets minder happy met het single zijn en gaat toch maar op zoek naar de liefde. Je denkt het gevonden te hebben, maar uiteindelijk blijkt het toch niet zo te mogen zijn. Wat nu? In dit artikel deel ik iets  over herstel na een gebroken hart, uiteraard uit persoonlijke ervaring. 

Ik heb best een tijd nagedacht over de opbouw van dit artikel. Ik kan je namelijk vertellen hoe mijn hart na de zoveelste breuk weer is gaan helen, maar ik denk dat ik toch iets meer moet vertellen over de situatie, omdat dit bepalend is voor hoe je iets kunt afsluiten. Daarom deel ik twee voorbeelden uit de praktijk van mijn leven met je, die elk een andere manier van closure hadden.

Het is inmiddels al 4 jaar geleden dat ik rondliep met gevoelens voor een jongen. Ik kende hem nog niet zo goed, maar het klikte goed tussen ons. Hij was grappig en aardig. Toen we met een vriendengroep op vakantie gingen versterkten mijn gevoelens voor hem enorm. Ik ben een keer met hem uit eten geweest daarna. Ergens had ik toen al wel het gevoel dat het niet helemaal goed zat, maar toen hij mij negeerde tijdens de reünie van de vakantie wist ik definitief dat het niet zou werken. Ik herinner me nog goed dat ik toen voor mezelf een beslissing nam: ik zou met hem praten, want tijdens de vakantie waren we close geweest en ik wilde niet dat dat zo zou eindigen. Ik vroeg ’s middags aan hem of hij na kerktijd met mij wilde praten. Dat vond hij prima. Dat was eerst heel erg awkward. Weten dat iemand in de gaten heeft dat je verliefd op hem bent is één ding, maar het ook daadwerkelijk zeggen is iets anders. Helaas, de gevoelens waren niet wederzijds. We hebben erna wel een uur gepraat over signalen die ik verkeerd opvatte en dergelijke. Vreemd genoeg voelde ik me na dat gesprek helemaal niet zo verdrietig. We gaven elkaar een dikke knuffel en zijn vrienden tot op de huidige dag.

Omdat ik dit zo goed heb kunnen afsluiten met hem, heeft het ook niet zo lang geduurd voordat mijn gebroken hart weer heel was, ik herinner me dat ik er na twee weken al zo goed als overheen was. Helaas was dat bij voorbeeld twee niet zo…

Ongeveer anderhalf jaar geleden heb ik een tijdje gedate met een aardige jongen. Dit liep echter op niets uit en daar heb ik het best een tijd moeilijk mee gehad. Tijdens onze laatste date verliepen de gesprekken wat stroever en voelde ik het bij het afscheid al aan: dit is definitief. We hebben nog wat over en weer geappt, maar dat was het ook. Toen volgden er een aantal fasen die ik ga proberen te omschrijven.

De eerste fase: ontkenning. Tegen mezelf zei ik dat hij het gewoon heel erg druk had, dat ik daarom niets meer hoorde. Dit heeft ongeveer een maand geduurd, toen besefte ik echt dat het over was.

De tweede fase: wat-kan-mij-het-ook-schelen. Hoe harder ik dit roep, hoe minder ik ervan meen. Oké, dat is niet altijd zo (als ik weekdoelen niet haal, kan me dat ook echt niets schelen), maar als het over mijn gevoelens gaat is dat wel zo. Ik probeerde me te interesseren voor andere jongemannen, ik maakte er grapjes over. Maar diep van binnen deed het nog steeds pijn en hoopte ik elke dag nog op een berichtje van de betreffende jongeman.

De derde fase: ik-ben-er-dus-nog-niet-helemaal-overheen-maar-wel-bijna. Deze fase begon op 30 maart 2016, 2 maanden na het verbroken contact. Het kwam vooral door het liedje Tell your heart to beat again van Danny Gokey, wat ‘toevallig’ via Youtube autoplay voorbij kwam. Ik klampte me vast aan een stukje van het refrein: Yesterday’s a closing door, you don’t live there anymore. Say goodbye to where you’ve been and tell your heart to beat again. Ook een stukje van de bridge sprak mij enorm aan: Let every heartbreak and every scar, be a picture that reminds you, Who has carried you this far! God wist van mijn pijn af, hij wist dat ik me onzeker voelde over mezelf door de afwijzing. Deze fase duurde tot ongeveer juli 2016.

De vierde fase: het-doet-nog-steeds-zo’n-pijn. Deze fase heeft maar kort geduurd. Ik gaf eindelijk toe wat ik al maanden voelde. En ondanks dat ik wist dat God mijn pijn kende, werd het niet minder. Ik was op dat moment in Engeland, waar ik overdag op twee superleuke kinderen paste. Maar ’s avonds had ik heel veel tijd alleen, om na te denken. Toen kwam alles weer op me af en ging ik weer nadenken over wat ik toch verkeerd gedaan zou hebben. Gelukkig kwam ook aan deze fase een einde.

De vijfde fase: herstel. Dit was eigenlijk niet zozeer een fase, maar meer een moment. Op zondag 31 juli ging ik naar de kerk in Woking. Omdat er onverwachts geen dominee was, werd de dienst iets anders ingericht. Iedereen kreeg een briefje waarop je moest schrijven wat in je opkwam. Dat mocht een getuigenis zijn, maar ook iets waar je het moeilijk mee had. Na afloop werden al deze briefjes verzameld en er werden er een aantal voorgelezen. Als allerlaatste kwam mijn briefje, met de oproep erbij om naar een van de leden uit de gebedsgroep te gaan, zodat die voor mij konden bidden. Dat heb ik gedaan, ik vond het heel erg eng. Maar wat een bevrijding was dat. Door te praten met iemand erover die vervolgens voor mij ging bidden, ook al was ik een volslagen vreemde voor haar, luchtte enorm op.

Ik kon weer terugdenken aan de geschiedenis zonder pijn. Ik kon aan de toekomst denken zonder steeds te hopen dat ik nog wat van hem zou horen. Ik kon weer happy single zijn.

Zoals je hebt kunnen lezen zit er een enorm verschil tussen deze twee verhalen. Voor mij zit het verschil echt in het goed kunnen afsluiten van je gevoelens voor iemand. Hoe moeilijk en spannend het ook is, door het gesprek aan te gaan kun je jezelf (of een ander) een heleboel leed besparen, zoals je in mijn andere verhaal hebt kunnen lezen.

Ik hoop dat je het fijn vond om dit verhaal te lezen. Misschien geeft het wat herkenning bij je, misschien ook helemaal niet. Ik hoor graag wat je ervan vond in een comment!

Liefs,

Mirjam

Eén gedachte over “Happy Single #6 Tell your heart to beat again”

  1. Mooi geschreven Mirjam! Zelf heb ik nog niet hoeven dealen met een gebroken hart. Wel gevoelens gehad voor iemand die niet wederzijds waren maar had er niet zo heel veel last van! En die jongen die komt er wel voor je! Dat geloof ik helemaal in!
    Liefs, Anna Laura

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *