The heart of teaching #1 Goodbye

Er zijn weleens dagen dat ik me afvraag waarom ik docent ben geworden. Maar dan zijn er weer van die gouden momenten die plotseling weer zin geven aan het onderwijsbestaan. En sommige van die momenten deel ik graag met je, zodat jij ook een beetje mee kunt genieten. Vandaag, ondanks dat het zomervakantie is en ik eigenlijk helemaal niet aan mijn baan hoef te denken, deel 1 in deze serie. 

Ik kijk ze één voor één aan. Het is mijn lievelingsklas. Ik weet dat je dat eigenlijk niet mag hebben en ik zal het ook nooit tegen ze zeggen, maar ze hadden gewoon een iets groter plekje in mijn hart dan de andere drie klassen. Ik trok ze verder niet voor, ik keek alleen wat meer uit naar de lessen met deze kinderen. En daarom zie ik ook wat meer tegen het afscheid op.

‘Wat betekent goodbye? Wie weet dat?’ Een aantal vingers schieten de lucht in, maar ik weet dat de rest het ook wel begrijpt. Ze hebben alleen geen zin om hun vinger op te steken. Begrijpelijk. Soms vraag ik namelijk iets en negeer ik de vingers compleet, geef ik random een beurt. Maar nu kies ik wel één van die vingers.

‘Het betekent toch gewoon “doei” of zo?’

Ik knik. ‘Ja en nee.’

Ze kijken me aan met vreemde blikken.

‘We gebruiken “goodbye” als we in het Engels gedag willen zeggen. Maar vroeger zeiden de mensen in Engeland tegen elkaar “God be with you” als ze afscheid namen. Op een gegeven moment werd het samengevoegd en werd het “Goodbye”. En dat is mijn wens voor jullie, dat God bij je is, waar je ook heen gaat en wat je ook doet.’

Ze zijn helemaal stil geworden. Een jongen voorin schuift wat op zijn stoel en doet zijn uiterste best om me niet aan te kijken.

Ik glimlach even. ‘Goodbye’, zeg ik dan. Ik ben tegen lange preken, dus hier laat ik het ook bij. Kort erna gaat de bel. Ik ga bij de deur staan. De kinderen lopen langs en geven me een hand, soms gepaard met wat woorden als ‘Fijne vakantie, mevrouw!’ of ‘Bedankt, mevrouw!’

Een leerling treuzelt. Ze wil duidelijk als laatste weg. Als ze – eindelijk – aan de beurt is, geeft ze me een hand. ‘Dag mevrouw, fijne vakantie!’ Een korte aarzeling. ‘Enne… Goodbye!’

Liefs,

Mirjam

3 gedachten over “The heart of teaching #1 Goodbye”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *