Schrijven #6 – uit de oude doos

Hoi! Vorige week donderdag opende ik een document waar ik al heel lang niet meer naar gekeken had. Ik ontdekte er een leuk stukje wat ik echt al jaren geleden geschreven had, toen ik in de vierde of vijfde klas van de middelbare school zat. Het is maar een heel klein verhaaltje, maar ik denk dat je het wel leuk zult vinden:

‘Ik wil schrijver worden’, zei ik op een dag. 

‘Schrijver?’ reageerde ik verbaasd. 

‘Ja, schrijver’, zei ik, lichtelijk geïrriteerd, waarom begreep ik mezelf nu niet?

‘Je begrijpt jezelf niet, omdat je niet weet waarover je wilt schrijven’, was mijn reactie. Bah, waarom kon ik altijd mijn eigen gedachten lezen?

‘Ik weet het wel! Ik wil schrijven over ridders, kastelen en avonturen. En over onmogelijke liefdes, over het overwinnen van jezelf! Ik wil over alles schrijven!’ zei ik, ik hoopte dat ik het begreep. 

‘Over alles?’ vroeg ik verbaasd. 

Ik was verrast, het was gelukt, ik had mezelf versteld doen staan. ‘Ja, over ales, maar vooral over niets’, zei ik, heel tevreden. En vanaf die dag schreef ik over alles, maar vooral over niets.

En dat doe ik nog steeds. Ik heb twee echte boeken geschreven en ik ben bezig met nummer drie, maar ik schrijf ook veel extra verhalen, die niemand anders leest. Want, volgens mijn favoriete auteur (Tonke Dragt) leer je schrijven eigenlijk alleen maar door het veel te doen.

Liefs,

Mirjam

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *